Navigeren door de (Zweedse) scheren

Op 14 juli zijn we overgestoken van Stavern (Noorwegen) naar Strömstad (Zweden). We hebben de Oslo Fjord overgeslagen omdat we nog zoveel willen doen en zien, Oslo ligt zo´n 60 mijl landinwaarts en dit moet je dan heen en terug doen (en de tijd begint toch een beetje te dringen).
Op het 1e gezicht lijkt Zweden eigenlijk wel hetzelfde als Noorwegen, dus ook heel mooi, met rotsige scheren. Als we verder langs de Oostkust naar het Zuiden gaan zien we wel degelijk verschil. Maar Zweden doet zeker niet onder voor Noorwegen !
Als we de grens overgaan van Noorwegen naar Zweden verwisselen we de Noorse voor de Zweedse gastenvlag, dit vinden we altijd weer een leuke gebeurtenis omdat we weer een doel gehaald hebben! Er staat tijdens de oversteek helaas niet veel wind, maar met de half-winder erbij halen we toch voldoende snelheid en hoeven we dus niet te motoren! Helaas valt op een gegeven moment onze plotter uit en heeft moeite contact te maken met de satelieten. Omdat we de Zweedse kaarten nog niet zo goed kennen voelen we ons redelijk ongemakkelijk omdat er misschien wel ergens een rots onder water kan liggen. Natuurlijk is dit niet zo, want deze staan eigenlijk altijd wel aangegeven, maar vaart toch iets minder gemakkelijk (het voelt een beetje als varen in het donker, je denkt te weten waar je bent, maar 100% zeker ben je pas als je een herkenningspunt rondt..). We besluiten daarom om de half-winder op te ruimen zodat we beter overzicht hebben en makkelijker kunnen manouvreren. Zodra de half-winder is opgeruimd hebben we weer 'beeld' op de plotter, dus hadden we net zo goed de half-winder kunnen laten staan (maar waarschijnlijk was de half-winder "de storende factor" om contact te maken met de satelieten??). Maar aangezien het nog wel een "gedoe" is om alles weer tevoorschijn te toveren besluiten we om het laatste stukje op de motor te doen.
Aangekomen in Strömstad is het erg druk in de haven. Hier is het de truc om met een "hekanker uit en neusje aan de kant" aan te leggen. Wij zijn hier nog niet zo bedreven in (en onze ervaring in de Berefjord helpt ook niet echt), dus we gaan iets buiten de binnenhaven aan een ander zeiljacht liggen (misschien ook wel beter, hier lig je niet in het centrum en heb je dus geen geluidsoverlast van de restaurantjes e.d.). We besluiten om te vieren dat we in Zweden zijn aangekomen door lekker uiteten te gaan. Terwijl we eten staan er allemaal mensen op de kade naar een binnenvarend schip te kijken..... een speedboot van wel 80 voet (= ± 24m), wij zijn 31 voet, echt niet normaal en de naam van deze boot is: "4 friends" , jahoor hahaha, ligplaats London. De grap is wel dat deze enorme boot de aandacht trekt en dat er een ander "klein" speedbootje voor deze monsterlijke speedboot aan de kant gaat zodat de "4 friends" kan aanleggen (zou anders echt onmogelijk zijn). Dit "kleine" speedbootje mag vervolgens langzij liggen van deze "4 friends" en heeft de avond van zijn leven..., is natuurlijk wel mooi om aan zo´n boot te mogen liggen).
Verder vinden wij het erg druk hier dus we gaan weer verder naar onze volgende bestemming. We hebben niet zo´n zin in een lange tocht en besluiten dus naar een eilandengroep - Koster - net voor de kust te gaan. Hier aangekomen is het wéér zo ontzettend druk dat we denken dat er echt geen plek meer is. Ze liggen hier al met 5/6 boten dik. Gelukkig! er zijn mensen die ons aan willen pakken en hier mogen we langzij liggen, wij zijn de 6e boot. We zijn echt net op tijd want andere bootjes moeten omdraaien omdat er hier nu echt geen plek meer is. Later horen we dat het "normaal" is dat je hier 6 dik ligt. Daarbij komt dat wij een relatief "kleine" boot hebben en dus makkelijker nog wel aan de buitenkant erbij kunnen... De Meeste jachten hier zijn groter dan 31 voet.
We gaan een wandeling maken, als je iets verder van de haven af loopt kom je in het dorpje, dit zie je niet vanaf de haven en was erg leuk om even doorheen te lopen. Geen winkelstraat o.i.d, allemaal mooie tuintjes en erg leuke huisjes. Met een pontje kan je naar de overkant en daar komen mensen met boodschappen tassen vandaan, dus daar is dan waarschijnlijk een supermarkt..
De volgende dag wil één van de binnenste bootjes vertrekken, dus gooien wij ook meteen maar los en gaan op weg naar Grebbestad. Er staat een goede wind, helaas tegen, dus we gaan kruisen. Dit kan hier heel mooi want de scheren zijn hier een stuk breder dan in Noorwegen en het is nu eenmaal veel mooier om echt te zeilen dan met de motor tegen de wind in te gaan. Lysette stuurt het grootste deel van de tocht en haalt boot na boot in! Nu we onze tocht verder door de Zweedse scheren vervolgen, zien we ook duidelijker het verschil met Noorwegen. De rotsen zijn hier ronder (sensueel geslepen zoals Meneer Vleut ze noemt), lager en kaal met een roze gloed. We zien ook veel bootjes tegen de rots liggen, dit doen de Zweden erg veel. Je mag hier ook overal aanleggen, je hebt namelijk te maken met het "allemansrecht" hier, de trots van de Zweden. De hoofdregel van het allemansrecht is: "Allemansrecht en allemanswet, Stoor niet! En verstoor niet! " Het komt erop neer dat je overal mag wildkamperen, ook als een eiland bijvoorbeeld prive-bezit is. Je mag de eigenaar dan niet storen door voor zijn huis te liggen, maar uit het zicht mag het wel, als je maar niets verstoord.
Als we in de haven zijn gaat Teun weer even de dinghy proberen (motor) want boodschappen doen is hier handiger met de bijboot omdat het best nog een stuk lopen is en zeker als je veel boodschappen wil doen dan is zo´n dinghy een uitvinding. Maar helaas de motor doet het weer niet ! Echt niet normaal. We gaan het dorpje in om te kijken of hier een motor reparatie plaats is of dat we deze motor kunnen omruilen. Helaas is hier niets, goed balen dus weer. Op de terugweg maken we nog een wandeling de rots op, we hadden een trap gezien en mensen bovenop de rots. Bovenop de rots hebben we een prachtig uitzicht over de Zweedse scheren! Omdat de rotsen hier lager zijn en wij op het hoogste punt stonden konden we heel ver kijken, echt zo mooi. Het verschil met Noorwegen is ook dat de bovenkant van de rotsen platter zijn en dus makkelijker over te lopen, in Noorwegen is het veel meer klimmen.
We gaan weer verder, we lagen hier in Grebbestad weer aan de buitenkant van de haven omdat er binnenin geen ruimte was en het woei redelijk hard waardoor er golven stonden en wij niet rustig lagen. Daarbij hadden we gelezen over Fjällbacka (de volgende haven hier niet ver vandaan), dat je hier een wandeling kan doen letterlijk tussen de rotsen door. Dit willen wij zeker doen en aangezien we allebei niet zo´n lange tocht willen maken is dit perfect. Weer in de haven aangekomen is er wéér geen plek. We gaan dus weer aan de buitenkant liggen, gelukkig wel een plek die gunstig ligt t.o.v. de wind. De volgende dag is het weer slecht, veel wind (tegen natuurlijk) we gaan de wandeling maken en inderdaad het is erg indrukwekkend en mooi. Omhoog kijkend zien we 3 hele grote rotsblokken hangen boven de spleet waar wij door moeten! Ook een raar idee als je bedenkt dat die ooit zo naar beneden zijn gevallen en nu dus blijven hangen tussen deze 2 rotsen. Daarna kom je bij een trap die naar bovenop de rots gaat. Halverwege worden we aangesproken door een meneer die de bouw/onderhoud van deze trap ondersteunt. Er hangt daar ook een bus waar je geld in kan doen voor het onderhoud. Deze meneer vertelt over een eilandje verderop waar Ingrid Bergman heeft gewoond, zij is een bekende Zweedse actrice en heeft een keer een rol gehad in een James Bond film. Haar dochter Isabella Rosselini woont daar nog steeds en is ook een bekende actrice. Zo hoor je nog eens wat.. Beneden aan deze rots staat ook een beeld van Ingrid, dus we konden daar ook niet echt omheen :-). Verder vertelde deze meneer ook dat deze trap naar boven pas 6 jaar bestaat en dat men bij de bouw van 2 kanten tegelijk gebouwd heeft en dus halverwege samenkwam. Dat is wel leuke informatie !
Als we weer terug bij de boot zijn hebben we buren gekregen (wij waren de 3e boot), deze jongen vertelt ons dat het heel hard gaat waaien en dat we maar beter hier kunnen blijven liggen. Een reden extra om te blijven liggen is dat je niet zeker bent dat je een plek in de volgende haven vindt en dan moet je met harde wind gaan ankeren, niet echt een fijn vooruitzicht. Hier zien we ook al een aantal bootjes voor anker liggen omdat er ook hier in deze haven geen boot meer bij kan (in onze rij ook niet meer, 4 is echt de max met zulk weer, dit is namelijk voor de binnenste boot een belasting voor de landvasten & stootwillen, en zij beslissen ook of er nog een boot naast mag of niet).
De volgende dag gaat de wind inderdaad erg tekeer en wij zien het niet zitten om weg te gaan. In onze rij is de binnenste boot Duits, daarna Zweeds en dan komen wij. De Zweedse buurman is erg gevoelig voor geluid. Onze landvasten piepen nogal als we door de wind en golven worden weggetrokken (gelukkig houden ze wel ;-). Maar onze buurman heeft daarom zijn eigen superdeluxe mooie elastische landvasten ertussen gedaan zodat onze landvasten geen geluid meer maken. Daarnaast heeft hij onze stootwillen opzij geschoven en zijn eigen superdeluxe stootwil ertussen gedaan omdat ook deze piepen tussen de 2 boten die langs elkaar schuiven. Wij horen dit soort dingen allang niet meer, we zijn er al zo aan gewend geraakt ;-). Maar voor onze buurman was het te vervelend (wel een beetje een pieperd dus), maargoed zo gaan die dingen.
Onze Duitse buren (binnenste) zijn een jong stel met 2 kleine kinderen. Zij nodigden ons uit voor een kop koffie, gezellig. Zij had zelfs een appeltaart gebakken! Erg leuk dit soort dingen, dit hebben we nog niet echt meegemaakt. We hadden allebei wel verwacht dat we meer contact zouden hebben met mensen, maar helaas de Noren en Zweden zijn heel erg op zichzelf. Zelfs als je elkaar passeert met zeilen zwaaien ze niet eens, of soms met moeite. Dit zijn wij niet echt gewend, je zwaait eigenlijk altijd naar de ander en de Denen en Duitsers doen dit ook heel enthousiast. Maar als je ze direct iets vraagt zijn ze altijd meer dan bereid om te helpen en uiterst vriendelijk .. rare jongens die Scandinaviers....
Omdat we hier toch verwaaid liggen en hier een motorwinkel is kunnen we de buitenboord motor wegbrengen, dus 2 vliegen in 1 klap. Gelukkig hebben ze tijd ! Het blijkt dat er water in de benzine is gekomen, nouja gelukkig doet de motor het weer.
Uiteindelijk gaan we 22-7 weer verder. We gaan op weg naar Lysekil, maar als we daar bijna zijn en we het boek van Vleut erbij pakken lezen we dat het leuker is om in Fiskebäckskil aan de overkant te gaan liggen. Dit doen we dus, aangezien het niets uitmaakt kwa ligging en afstand. Als we aankomen liggen er 2 andere zeiljachten te wachten op een plek, hier is eindelijk iemand die het regelt (in Nederland is dit eigenlijk altijd zo dat je een plek aangewezen krijgt). We krijgen te horen dat we misschien geen plek krijgen.. maar gelukkig na even wachten krijgen we een plek binnenin aan een motorboot vast met uitzicht op de kerk en kerkhof! Ondanks dat ziet het er mooi uit en belangrijker: we liggen rustig! De volgende ochtend een kleine wandeling door het dorp, wel echt een heel schattig dorpje.Even broodjes scoren en op pad naar Marstrand. We konden kiezen om buitenom te zeilen (zee) of binnendoor (achter 2 eilanden, Orust & Tjörn, langs), we zijn binnendoor gegaan. Deze toch was wel een stuk langer (en mooier) en hebben we dan ook in 2 etappes gedaan. Het regende de hele dag, het begon met miezer maar het werd later echt ongezellige regen. We hebben zelfs de tent onderweg opgezet zodat we soort van droog konden zitten. We zijn halverwege gestopt (Stenungsund) alleen maar omdat we moe en nat waren, deze haven is alles behalve gezellig. De tocht zelf was wel echt prachtig! Jammer dat het zo nat was. We moesten door hele smalle stukjes tussen hoge rotsen door, waar ook nog eens stroming stond, dat was nog wel even passen en meten, maar echt een super mooie tocht. Helaas konden we niet zeilen doordat de wind tegen was.
De volgende dag vervolgden we onze weg naar Marstrand waar we onderweg mooi konden zeilen en weer een stuk 'mochten' kruisen tussen de scheren. "In Marstrand moet je echt geweest zijn als zeiler, dit is het Cowes van Zweden. Elke zichzelf respecterende zeiler moet hier minstens eenmaal naartoe" schrijft Vleut. Hier is het weer zo druk, je moet mazzel hebben voor een plekje en dat hebben wij ! Er zijn een aantal andere zeiljachten die ook zoeken, het is gewoon een kwestie van erin varen en hopen dat er iemand weggaat (je moet je een parkeerplaats voorstellen). Gelukkig ziet Lysette bij de eerste de beste rij die wij invaren dat er iemand weg gaat. Hij laat weten dat hij met 5 mins weggaat en daar wachten wij dus op ! En een mooie plek hebben we. We moeten hier weer met neusje op de kant en hekanker uit. Het is alleen verboden om je eigen anker te gebruiken. Er loopt een lijn vanaf de kant naar een vast anker in het water, deze moet je dus bij de punt oppakken en dan zo naar achter trekken. Voor Lysette de 1e keer zo en voor Teun gelukkig niet, hij had dit al in Griekenland een keer zo moeten doen. Ging natuurlijk goed ;-).
Marstrand is een leuk stadje. We maken een mooie wandeling naar het fort (dit zie je al van ver liggen als je aankomt). Mooi uitzicht weer over de stad en over de zee en de scheren ! Het weer is ook super mooi. We halen bij de visboer garnaaltjes die we zelf nog moeten pellen. We halen wat kaasjes en gaan lekker in de kuip zitten genieten van de toastjes en de zon. Ondertussen kijkend naar de andere mensen die allemaal in de haven zijn. Wat wil je nog meer?
26-7 Onze laatste tocht langs de westkust van Zweden ! We gaan naar Göteborg, het begin van het Göta kanaal (dit staat plaatselijk ook wel bekend als het "echtscheidingskanaal"). We hebben een mooie tocht met perfecte wind ! We worden letterlijk naar Göteborg geblazen en halen ruim 6 knoop gemiddeld over de grond! De aanloop van Göteborg is veel industrie, niet echt mooi. Eenmaal in Göteborg even naar het havenkantoor en vragen naar het pretpark (we hadden in Fjällbacka gehoord dat we zeker naar het pretpark van Göteborg moeten gaan). Dit is het grootste pretpark van Scandinavië. We willen hier de volgende dag heen. Helaas is het een regenachtige dag, dan maar shoppen... wat een drama ;-) haha. Hier is een heel groot overdekt winkelcentrum en we hoorden toevallig van een rondvaartboot die voorbij voer dat dit het grootste winkelcentrum is van Scandinavië, dus boffen wij even??!! Het is ontzettend druk en groot ! Maar Lysette vindt altijd wel iets om te kopen! Ze heeft het ook allemaal nodig, natuurlijk ! haha, dus ondanks de regen vermaken wij ons prima. Na het shoppen nog even een kapper opzoeken want het haar van Teun is toch wel weer erg lang geworden (we hadden al eerder gezocht maar steeds niets gevonden of was de kapper gesloten). Nou we hadden een drop-in kapper gevonden, en deze was open en er waren geen klanten. Wij vragen of ze engels konden, maar helaas, geen woord ! Echt raar, echt geen enkel woord. Teun moest door de telefoon aan iemand uitleggen wat hij wilde. Deze mevrouw zou dat dan telefonisch aan de kapper uitleggen.. haha, uiteindelijk is het goedgekomen ! Om dit te vieren (en het feit dat er eindelijk weer eens geshopt is) zijn we naar het 100 Ölsorter cafe gegaan (öl = bier), proost !!
De volgende dag was het mooi weer en zijn we naar toch het pretpark geweest. Met tram 5. Daar aangekomen om 10:00 bleek het park pas om 11:00 de deuren te openen! Dus dan maar even zitten en ons broodje opeten (hadden nog niet ontbeten). Toen begon er een rij te ontstaan.. eerst dachten wij om te wachtten totdat die rij weg was, maar we zagen dat er steeds meer mensen, vooral kinderen, aankwamen en zijn we ook maar gezellig in de rij gaan staan. Uiteindelijk viel het wachten erg mee. We moesten 80 SEK pp voor entre betalen en daarna nog eens 180 SEK pp voor de attracties! We hebben maar een dagkaart gehaald, dat gezeik met bonnetjes wilden we niet (en achteraf echt een goede beslissing). Een erg leuk pretpark. We begonnen helemaal achteraan met blijkbaar hun nieuwste attractie (kwamen we pas aan het einde van de dag achter omdat we alles gedaan wilden hebben van de folder en toen dachten we dus dat we die nieuwe attractie niet gedaan hadden, maar dus toch wel, zag er anders uit op het plaatje). We hebben erg genoten van alle rollercoasters !! er was er ook 1 helemaal opgebouwd uit hout.. erg mooi om te zien en deze ging hard !!! echt de tranen over onze wangen, wij zaten natuurlijk helemaal vooraan.
Eerder zagen we in de stad al mensen lopen met onsmakelijk grote repen chocolade. Middels een soort rad van fortuin kon je deze winnen, dus dat wilden wij (lees Teun) ook .... 2 KG Toblerone.. Ja ja, ik lust ook wel chocola!!
Echt een super dag zo en weer eens wat anders. Een goede afsluiting van de scherenkusten. Nu zijn we echt klaar om het "echtscheidingskanaal" in te gaan. Dit kanaal wordt zo genoemd omdat je maar liefst 64 !! sluizen door moet. Ga maar eens in Muiden op het terras van Ome Ko zitten (tegenover Graaf Floris) dan ga je vast begrijpen waarom dit kanaal zo genoemd wordt.
Als wij de kerst maar halen ;-)

Veel liefs weer van ons en (hopelijk) tot een volgend bericht !